YEDDİNCİ FƏSİL:
ÖZLƏRİNİN BİRİNCİ XRİSTİAN ÖLKƏSİ OLDUĞUNU İDDİA EDƏN ERMƏNİLƏR
ƏSLİNDƏ NECƏ XRİSTİANDIRLAR?ERMƏNİLƏRİN TERRORÇULUQ FƏALİYYƏTİ

Hovanissyan qeyd edir ki, "Gürcüstanın müstəqilliyinin ilk ili ərzində Tiflis quberniyasındakı 400,000 erməninin kollektiv qüdrəti kəskin surətdə aşağı düşdü» (1) Onun demədiyi bir şey varsa, o da bunun niyə baş verməsidir. Əhvalatın yerdə qalanı ondan ibarətdir ki, Ermənistan Gürcüstan üzərinə xaincəsinə, qəflətən və heç bir əsası olmayan hücuma keçdi və məhz buna görə də "400,000 erməninin kollektiv qüdrəti….kəskin surətdə aşağı düşdü". Sözün düzü, gürcü hökumətinin ermənilərə inanmaması üçün ciddi əsası var idi.

Hovanissyan əlavə edir: "Bu azmış kimi, Gürcüstanın ermənilərə ikinci dərəcəli status verməsi onların onsuz da mürəkkəb olan vətəndaşlığını təhlükə altına almaqla hədələyirdi. Bu adamlar Gürcüstanın, Ermənistanın, ya Rusiyanın vətəndaşı idi? Və ya onlara ikili, ya da üçqat vətəndaşlıq veriləsi idi? Ermənistan-Gürcüstan ikitərəfli danışıqları başa düşülən səbəblər üzündən bu məsələyə əncam çəkə bilmədi. Gürcüstan bölünmüş təbəəliyə dözə bilməzdi və möhkəm surətdə tələb edirdi ki, yalnız Gürcüstanda vətəndaş kimi qeydə alınmış adamlar digər sakinlərin hüquq və təəhhüdlərindən istifadə edə bilərlər» (s. 342).

Adamda hiddət doğuran vəziyyət budur ki, ermənilər nəhayət seçkilər keçirərək Gürcüstandakı sakinlər kimi eyni qanuni status qazandılar. Ermənistan heç nəyin müqabilində nəsə almağa cəhd göstərəndə danışıqlara çox əla meylli olurlar - Gürcüstanın erməni sakinləri kimi: onlar həm Ermənistanda, həm də Gürcüstanda səs vermək hüququ istəyirdilər. Bu, heç vaxt baş tutası işə oxşamırdı, lakin ermənilər bütün vasitələrdən istifadə edərək öz adamlarını Gürcüstanın seçki prosesinə qoşmaq istəyirdilər. Əlbbəttə ki, Ermənistanda yaşayan gürcü sakinlərinə erməni seçkilərində iştiraka qətiyyən icazə verilməzdi. Başqa sözlə desək, onların Gürcüstanda güya ermənilərin başına gətirilənlər haqqında şikayətlərini əslində özləri Ermənistanda gürcülərin başına gətirirdilər.

1919-cu ilin əwəlləri üçün Tiflisdəki erməni rəsmiləri, milisləri və bələdiyyə əməkdaşlannın adları vergi sənədlərindən təmizləndi və ermənigürcü müharibəsindən az sonra, yanvarda keçirilmiş seçkilərdə monopoliya yaradan gürcülər yerli inzibati idarələrdə nəzarəti ələ keçirdilər. Fevralda gürcülər bütün ölkədə seçkilər keçirmək vasitəsilə öz nəzarət mexanizmələrini daha da möhkəmlətdilər. Tiflisdəki bələdiyyə seçkilərində olduğu kimi, çoxsaylı rus və erməni elementləri ya özləri özlərini kənara çəkdilər, ya da, ya qorxu-dularaq və ya dəqiqləşdirilmiş səsvermə hüququ adı altında qırağa qoyuldular (s.342).

Bu da Hovanissyanın öz sevimli ermənilərinin nəfinə izah etmək istədiyi ikili standart haqqında daha bir nümunə! Fikir verin ki, o, erməni təcavüzlərinə necə haqq qazandırmağa çalışır və ermənilər müharibəni başlayaraq uduzanda başqalarını necə günahkar çıxarır. Hovanissyan erməni rəsmilərini, hərbiçilərini və hökumət adamlarını öz vəzifələrindən uzaqlaşdıran, bu üsulla müharibə şəraitində öz vətəndaşlarının sadiqliyini təmin edən Gürcüstana etirazını bildirir. Görəsən gürcülərin yerində Hovanissyan özü olsaydı nə edərdi bilərəkdən satqmçılıqla məşğul olan, arxadan zərbə vuran və Gürcüstanın ayağının altını qazıyan erməniləri bağrınamı basardı? Ermənilər bir daha onları yemləyən əldən yapışdılar və ağaları möv-qeyini dəyişəndə "murdardır" deyə qışqırışdılar.

Yalnız öz vətəndaşlarının səs vermə hüququ olduğunu bəyan edən Gürcüstana Hovanissyan etiraz edir. Yaxşı, nə üçün Gürcüstan vətəndaşı kimi qeydə alınınaqdan imtina edən ermənilər, gürcülər və qeyri-ləri Gürcüstan seçkilərində səs verməlidir? Hətta bu günkü zamanda da Ermənistan əsl, açıq-saçıq diktator ölkə kimi fəaliyyət göstərir; Hovanissyanın de fakto hökumət adlandırdığı o dövrdə görün necə idi! Hamozusp Ohancanyanın məsələsi tipikdir. O, həm Gürcüstan, həm də Ermənistan Sosialist İnternasional Təşkilatının üzvü idi. Bu iki ölkə arasındakı torpaq problemi həmin təşkilatın İkinci Konfransının gündəliyinə daxil edilmişdi.

Hovanissyan aşağıdakı kimi məlumat verir: "İnternasionala təqdim etdiyi hesabatmda Ohancanyan Ermənistanı 1915-ci ildə çarmı-xa çəkilmiş, 1918-ci ildə isə yenidən dirilmiş kimi təsvir etmişdi. Ave-tis Abaronyan kimi o da maksimum dərəcədə erməni məqsədlərini güdür, fəhlə hərəkatını Qafqaz Ermənistanmı, Türkiyə Ermənistanını və Kilikiyanı özündə cəməşdirən yeni birləşmiş respublikanın yaradılmasını təmin etməyə çağırırdı. O, tələb edirdi ki, İkinci İnternasional Ermənistanın nəfinə qaldırılmış səslər xoruna öz səsini də qoşmalıdır. Müdhiş mərhumiyyətlərdən keçmiş, bir milyon günahsız qurbanı soyqırım edilmiş və Paris Sülh Konfransında yer verilməmiş Ermənistana!" (s. 350).

Guya verilmiş qurbanların sayı burada 1 milyon göstərilir. Bir çox illər sonra həmin rəqəm 1.5 milyon erməniyə sıçradıldı. Bəzi ermənilər həmin qurbanların sayının 2 milyon olduğunu iddia edir. Məgər ölülər çoxalır ki? Fakt belədir ki, müxtəlif yerlərdə gostərilən rəqəmlər 300,000 nəfərlə 2 milyon arasında aşağı-yuxarı gedir və 1.5 milyonda dayanır, sanki auksion alqı-satqısı gedir. Bu azmış kimi, təxminən 2.5 milyon qurban vermiş müsəlmanların sayı (hər erməniyə təxminən dörd müsəlman!) heç vaxt göstərilmir, sanki onları sayan yoxdur. Nə üçün Hovanissyan öz tarix adlandırdığı seriyasında həmin sənədləşmiş şahid-sübutun üzərindən sükutla keçir?

Xrinstianlar üçün ən vacibi və ən əzablısı isə odur ki, ermənilər özlərini "çarmıxa çəkilmiş" və "dirilmiş" İsa Peyğəmbərə Xristə bənzədirlər; bu allahsızlıqdır! Uebsterin New World Dictionary kitabında belə hərəkət "əxlaqsızlıq və hörmətsizliyə yönəldilmiş hər hansı işarə və ya əmə!" kimi izah edilir. Bu, "kimin isə və ya nəyin isə üstünə salmaq üçün göylərdən şeytanı çağırmağa" bərabər olan həqiqətdir.

Ermənilər müsəlmanları Allah bəndəsi hesab etmirlər. Uebsterin təsnifatma görə belə birtərəfliyə yol verilməməlidir. Allahsızlıq allah-sızlıqdır və başqa dinin və ya irqin onunla ortaq olan heç nəyi yoxdur. Ermənistan Gürcüstandan geri oturdulandan sonra ermənilər yeni torpaq qamarlamaq üçün diqqəti Azərbaycana yönəltdilər. Həmışə olduğu kimi, ermənilər həsrətini çəkdikləri torpaqları ələ keçirməzdən qabaq danışıqlar yolu ilə hərəkətə cəhd göstərdilər. Hovanissyan yazır:

Bir neçə planlaşdırma iclası keçiriləndən sonra bir neçə xüsusi komissiya tərəfindən və iki və ya üç qeyri-rəsmi nümayəndə heyəti vasitəsilə daimi dialoqlara başlandı. Düşünülmüş siyasi kombinasiyalar və uzun-uzadı müsahibələr heç bir nəticə vermirdi, əslində buna heç nəticə də demək olmazdı. Az qala hər məsələdə rəqabət üzə çıxırdı. Azərbaycan Ermənistan dağlarında otlaqlar üçün əlavə yerlər və Andranik kimi xainlərin başçılıq etdiyi erməni bandalarının təhlükəsindən baş götürüb qaçmış müsəlmanların yenidən öz doğ-ma yurdlarına qayıtmasını tələb edidi. Ermənistan isə Zaqafqaziyada maniəsiz hərəkət üçün tranzit üstünlükləri və Azərbaycan hərbi qüwələrinin Qarabağdan çıxarılmasını istəyirdi (s. 357).

Ermənistanın üzləşdiyi bir problem də var idi - Rusiyada alovlanan vətəndaş müharibəsi.

1919-cu II ərzində Ermənistan Respublikasının Rusiya ilə müştərək sərhəddi yox idi, onun heç Könüllülər Ordusu ilə də birbaşa əlaqəsi yox idi, lakin onların hər ikisi Rusiyanın xarici siyasətindən asılı idi. Ermənistan müstəqillik yolunu seçmişdi, lakin o, ümid edirdi ki, geniş qəlbli Rusiya

(1) Gürcüstan və Azərbaycan tərəfindən olan kəskin təzyiqə son qoyacaq,

(2) yenidən cavanlaşmış Türkiyənin həmişə stabil olan hədələrini neytrallaşdıracaq,

(3) Rusiyadakı minlərlə erməni qaçqınının təhlükəsizliyini qoruyacaq və orada yaradılmış erməni birliklərinin İrəvana maddi köməklik göstərməsini dəstəkləyəcək, və

(4) Rusiya Ermənistanının əyalətlərinin Türkiyə Ermənistanı ilə birləşməsini və azad, müstəqil və yaşamağa qadir millət-ölkənin formalaşmasını qəbul edəcəkdir.

Əlbəttə, Rusiya ilə problemlərin çözülməsində saysız-hesabsız çətinliklər var idi. Rusiya hansı tərəfə meyl edəcəkdi - Moskvadakı Sovnarkoma, könüllü və kazak mərkəzi olan Yekaterinburqa, Sibirdəki Kolçak rejiminə və ya, güman ki, Baltikdəki və Arktikadakı antibolşevik idarəçiliyə?Bunların hərbiri və ya kombinasiyası Rusiy-anın son taleyinə ciddi təsir göstərəcəkdi (s. 360).

Ermənilər onların hamısı ilə dil tapmaq yolunu tutmuşdu. Əlbət-tə, ermənilər ruslarla münasibət qurmağa cəhd göstərəndə diqqət və qayğı görmədilər. Yalnız aylar keçəndən sonra ermənilər çox çətin üsulla öyrəndilər ki, Rusiya ilə münasibət qurmaq üçün onların cəhdləri yersizdir. Osmanlı İmperiyasının sərhədlərində müstəqil erməni dövlətinin yaranması ermənitürk münasibətlərinin gələcəyi ilə bağlı çoxlu yeni suallar doğurmuşdu. Heç şübhəsiz, erməni hökuməti başa düşürdü ki, dörd yüz ildən artıq müddət ərzində öz ağalanna yönəldilmiş hədsiz nifrət və acılıq yumşalmalıdır. İncikliyin saxlanması mspublikaya xidmət göstərmək yolu ola bilməz. Dost kimi də, düşmən kimi də olsalar, türklər və ermənilər, müsəlmanlar və xristianlar qonşu kimi yaşamağa məhkumdurlar. Vurulmuş ziyan ödənilməmiş və şərqi Anadoludakı böyük yayla ona birləşdirilməmiş Ermənistan öz ayağı üstə dayanmağa qadir olmayacaqdır (s. 416).

Adi məntiq barbar bağırır ki, beş yüz il ərzində olduğu kimi, qon-şular birbiri ilə yola getməlidir - ta tamahkar erməni liderləri sülhü alt-üst edənədək yaşadıqları kimi. Təəssüf ki, ermənilərin gözü heç vaxt doymayacaq və onlar qonşu millətlərdən get-gedə daha çox torpaq tələb edəcəklər. Erməni əhvalı məhz belədir- "Biz əbədi olaraq qonşularımıza nifrət və kin bəsləyəcək, torpaqlarını ələ keçirmək üçün onları öldürəcəyik». Erməni hərəkətləri dəfələrlə sübut etmişdir ki, bu, düzgün müşahidədir.

Bu fakt haqqında düşünün: erkən 1920-ci illərdə erməni terrorçu-ları bütün dünyaya səyahətə çıxaraq birbirinin ardınca türkləri qətlə yetirirdilər. Bu cür qanundankənar qətllər bir neçə ölkədə baş vermişdi. Ermənilər həm prokuror idi, həm hakim, həm münsif, həm də cəllad. Bu gün də dünyanın hər yerində türkləri qətlə yetirməkdə davam edən ermənilər üçün bu, tipik erməni ədalətidir. Son illərdə türkləri qətlə yetirmək üçün ermənilər hətta Birləşmiş Ştatları zəbt etmişdir. Türklər Kaliforniyada qətlə yetirilmişdi, birtürkü isə Massaçusetts ştatında öldürmüşdülər. Yüz dəfələrlə evlərə bomba atılmış, bomba hədələmələri, hücumlar və döymək, hədəqorxu və digər cınayətlər…. bir sözlə, dünyanın hər guşəsində ermənilərin törətdiyi vəhşiliklər!

Bu gün Ermənistanda real dini azadlıq yoxdur. Aşağıdakılara nəzər salın:

Ermənistanın konstitusiyası Erməni Kilsəsinə milli kilsə rəsmi statusu vermişdir. 1991-ci ildə Ermənistan hökumətinin qəbul etdiyi qanun Erməni Kilsəsinin mövqeyini daha da möhkəmləndirmişdir. Həmin qanuna əsasən hökumətin Dini İşlər Şurası qeydiyyatdan keçmiş, lakin onlara verilmiş statusdan fərqli fəaliyyət göstərən dini təşkilatların və missionerlərin fəaliyyətini yoxlamalıdır. Erməni Qriqorian Kilsəsi digər dinlərə qulluq edən kilsə xadimlərinə dini azadlıq verilməsini heç müzakirəyə də çıxarmır. Məsələn, 1991-ci ilin qanunu Erməni Kilsəsindən başqa "öz dininə tapmmam" qadağan edir və bütün dini mərkəzlərə və təşkilatlara ölkənin Dini İşlər Şurasında qeydiyyatdan keçməsini tövsiyə edir.

1997-ci ildə qeydiyyat şərtlərini daha da sərtləşdirmək üçün ermənilər öz qanunlarını dəyişdi. Bu qanuna görə qeydiyyatdan keçmək istəyən dini icmalarda yaşlı adamların sayı əlli nəfərdən iki yüz nəfərə qədər ola bilər. Qanun həmçinin xarici yönlü kilsələrə xaric-dən maliyyə verilməsinin qarşısmı alır və dini təşkilatlara belə bir mandat verir ki, Qriqoryan Kilsəsindən başqa digər dini mərkəzlər ic-timai yerlərdə dini ayinlərlə məşğul olarkən, xaricə səfər edərkən və ya xarici qonaqları ölkəyə dəvət edərkən ölkənin Dini İşlər Şurasından mütləq icazə almalıdırlar.

Adi dillə desək, ermənilər sadəcə dini azadlıq istəmirlər, çünki onlar heç bir başqa növlü, keyfiyyətli və ya xüsusiyyətli xristian inancmı da öz cırtdan ölkələrinə buraxmırlar, yalnız öz xüsusi rəsmi dövlət kilsəsi olan Erməni Qriqorian Kilsəsi istisna təşkil edir. Məsələnin əsas mahiyyətində isə bu "rəsmi" Erməni Qriqorian Kilsəsi digər xristianlardan pul qopartmaq üçün bütün dünyada iş aparır. Erməni Qriqorian Kilsəsi Dünya Kilsələr Şurasının üzvüdür və dünyəvi və qanuni standartlar üzrə fərqlərə baxmayaraq, Şərqi Ortodoks kilsələri, Roma Katolik Kilsəsi və əsas Protestant kilsələri də daxil olmaqla xristian inanclı əksər mərkəzlərlə onun dostcasına rəsmi əlaqələri vardır. Aparıcı Erməni Qriqorian Kilsəsinin köməkçi layihələri həyata keçirməsi vasitəsilə Mexitarist Katolik Birliyi və Me-todistlər də daxil olmaqla müəyyən dini qruplarla əlaqələr daha da möhkəmlənir. Yardım üzrə Birləşmiş Üsulist Komitəsi, Ermənigürcü-amerikan Ortaqlar Birliyi və Mexitarçı Mədəni Mərkəz də daxil olmaqia qeydiyyatdan keçmiş çoxsaylı xristian humanitar təşkilatlar humanitar yardımların və dini təhsil materiallarının çatdırılmasında Erməni Qriqorian Kilsəsi ilə birlikdə fəaliyyət göstərirlər.

Gəlin məhz bu məsələdən danışaq: erməni konstitusiyasına görə özgə xristian qrupunun Ermənistana gəlib dini təlimlər aparması mümkün deyil. Buna baxmayaraq, rəsmi Erməni Kilsəsi bütün dünyada xristianlarla iş apararaq İsa qardaşlığına görə onlara "humanitar" yardım göstərilməsini istəyir. Dinlə erməni etnikliyi arasında əlaqə möhkəmdir. Ermənistanın öz qonşusuna, Azərbaycanın Qarabağ ərazisinə işğalçı hücumunun nəticəsi olaraq Ermənistanda yaşayan bütün müsəlman əhali zorla ölkədən qovuldu. Müsəlmanlara olan antipatiya bu gün Ermənistanda ciddi problem olaraq qalır. Məsələn, bütün Ermənistanda normal fəaliyyət göstərən adi bir məscid də yoxdur. Yalnız on səkkizinci əsrdə İrəvanda tikilmiş məscid dağıdılmamışdır ki, onu da son vaxtlar İranın vəsaiti hesabma bərpa etmişlər. Çox vaxt bağlı olan bu məscidin qapıları yalnız lazım gələndə ibadət edənlər üçün açılır. Ermənistanda müsəlmanların din azadlığı yoxdur.

Bütün bunlara Birləşmiş Ştatların münasibəti necədir? Son on il ərzində Konqres Ermənistan adlanan bu cırtdan ölkəyə 1.4 milyard dollardan çox pul göndərmişdir. Bu hələ harasıdır? Birləşmiş Ştatlar hökuməti Ermənistanda dini azadlığa nail olmaq üçün fəal iş aparır. ABŞ hökuməti Ermənistandakı əsas dini və səmavi qrupların liderləri ilə yaxından müntəzəm əlaqə saxlamağı öz səfirliyindən tələb edir. Səfirliyin rəsmiləri müntəzəm olaraq əsas dini qruplarla görüşlər keçirir. Əslində isə ermənilərin ölkəyə təşrif buyurmağa icazə verdiyi dini qruplar Ermənistana "xristian humanitar" yardımı gətirən qruplardır (2)

İndi isə, madam ki, dünya Erməni Qriqorian Kilsəsinin öz ölkəsində İsa Peyğəmbər adından danışdığını bilir və anlayır, onda onlara aşağıdakı sual verilməlidir: İstanbuldakı analoji kilsədən fərqli olaraq nə üçün Erməni Qriqorian Kilsəsi öz millətinin terrorçu qruplarının fəaliyyətini pisləmək haqqında bir kəlmə də demir? Məsələn:

• Ermənistanın Azadlığı uğrunda Erməni Məxfi Ordusu (ASALA)

• Erməni soyqırımı üçün Ədalət Diversiya Dəstəsi

• Yeni Erməni Müqavimət Qrupu

• 28-ci Erməni Qrupu

• Yeni Erməni Müqaviməti

• Ermənistanın Azadlığı Cəbhəsi

• soyqırım Əleyhinə Erməni Döyüşçü Diversiya-desant Dəstəsi

• Erməni Məxfi Ordusunun Yeni Erməni Müqaviməti

• Qara Aprel qruppu

• 3 Oktyabr qruppu

• Doqquz İyun Təşkilatı

• Altıncı Erməni Azadlıq Ordusu

• 24 Sentyabr Suiqəsd Diversiyadesant Dəstəsi

• Orli Təşkilatı

• Erməni Dünya Cəza Təşkilatı

• Erməni Qızıl Ordusu

• Erməni İnqilabçı Hərəkatı

Bunlar qorxaqların bütün dünyada insanlara xaincəsinə hücumundan sonra işlətdiyi adlardan yalnız bir neçəsidir. Erməni terrorçu hücumları o qədər çoxdur ki, yalnız onların fəaliyyəti haqqında bir kitab yazmaq olardı. Erməni terrorçu qrupları dünyanın aşağıdakı şəhərlərində adamları öldürmüş və yaralamışdır:

Bu kitabın müəllifinin araşdırdığı müddət ərzində Birləşmiş Ştatlar iyirmi bir dəfə hədəf olmuşdur! Sadəcə düşünün - Amerika cəmiyyətlərinin kölgəsində fəaliyyyət göstərən erməni başkəsənləri Birləşmiş Ştatlarda iyirmi bir dəfə ayriayrı şəxslərə hücum etmişdir. Bu cür davranış nifrətə layiqdir! Ayriayrı fərdlər və iş adamları aşa-ğıdakı şəhərlərdə hücuma məruz qalmışdır:

• Santa Barbara şəhəri, Kaliforniya ştatı

• Nyu-York, Nyu-York

• Los-Anceles, Kaliforniya

• Kəmbric, Massaçusetts

• Tampa, Florida

• Sanfransisko, Kaliforniya

• Anaheym, Kaliforniya

1. 27 yanvar 1973-cü ildə Kaliforniya ştatının Santa Barbara şəhərində ABŞ vətəndaşı Qurgen Yanikyan Türkiyənin Baş konsulu Mehmet Baydarı və konsul Bahadır Dəmiri günorta yeməyinə dəvət edir. Heç nədən şübhələnməyən diplomatlar dostcasına dəvəti qəbul edir. Qurgen Yanikyan öz iki qonağını qətlə yetirir. O, ömürlük həbs cəzasına məhkum edilir.

2. 26 aprel 1973-cü ildə Nyu-York şəhərindəki Türk İnformasiya İdarəsini partlatmağa cəhd. Bomba vaxtında tapılıb zərərsizləşdirildi. Özünü "Yankiyan Diversiya Qrupu" adlandıran dəstə məsuliyyəti öz üzərinə götürdü. Onlar Santa Barbarada iki türk diplomatını qətlə yetirərək ikiqat qatil olan Qurgen Yanikyam azadlığa çıxarmaq istəyir.

3.    4 oktyabr 1977-ci ildə Kaliforniya ştatının Los-Anceles şəhərindəki həmin ştatın universitetində (UCLA) Osmanlı tarixindən dərs deyən professor Stenford Şounun evinə qumbara atılması. 28-ci Erməni Qrupu məsuliyyəti öz üzərinə götürdü.

4. 5 avqust 1980-ci ildə Nyu-York şəhərində "Erməni qrupu" Nyu-Yorkdakı türk nümayəndəliyinin Birləşmiş Millətlər Təşkilatının binası ilə üzbəüz olan Türk Evinə plastik bombalar tullayır.

5. 6 oktyabr 1980-ci ildə Kaliforniya ştatının Los-Anceles şəhərində Türkiyənin Baş konsulu Kamal Arikanın evinə iki Molotov qumbarası atılır. Yaralanmış konsul sağ qalır.

6. 12 oktyabr 1980-ci ildə Kaliforniya ştatının Los-Anceles şəhərindəki türk-amerikan cəmiyyəti tərəfindən kirayəyə gö-türülmüş Hollivuddakı səyahət agentliyi bombalanaraq dağıdılır. Erməni soyqırımı üçün Ədalət Diversiya Qrupu məsuliyyəti öz üzərinə götürür.

7. 3 fevral 1981-ci ildə Kaliforniyanın Los-Anceles şəhərində İsveç Konsulluğuna qoyulmuş bombanı sapyorçular zərərsizləşdirir. Anonim zənglər vuran terrorçular hədələyirlər ki, ta Avropada terrorçu fəaliyyəitinə görə həbs edilmiş ABŞ vətəndaşı, amerikalı erməni Syuzi Mahseredciyan azad olunmayana kimi belə hücumlar davam edəcəkdir.

8. 3 iyun 1981-ci il Kaliforniyanın Los-Anceles şəhərində bomba hücumları türk folklor rəqs qrupunun tamaşalarına son qoyur. Oxşar bomba hücumları ilə bağlı olan hədələr nəticəsində qrupun Sanfrançisko şəhərində çıxışlarına da son qoyulur.

9. 26 iyun 1981-ci ildə Kaliforniyanın Los-Anceles şəhərindəki İsveç Bank Korporasiyası ofisinin qarşısında bomba partladılır. Yenə də Doqquzu İyun Təşkilatının əməli.

10. 20 avqust 1981-ci ildə Kaliforniyanın Los-Anceles şəhərindəki İsveçin Dəqiq Alətlər ofisinin həyətində bomba partladılır. Doqqu-zu İyun məsuliyyəti öz üzərinə götürür.

11. 20 noyabr 1981-ci ildə Kaliforniyanın Los-Anceles şəhərinin Beverli Hill hissəsində Türkiyənin Baş konsulu ciddi zədə alır. Erməni soyqırımı Qrupu məsuliyyəti öz üzərinə götürür.

12. 13 yanvar 1982-ci ildə Kanadanın Toronto şəhərində ASALAnın bombası Türkiyə Baş Konsulluğunun binasına ciddi ziyan vurur.

13. 28 yanvar 1982-ci ildə Kaiıtornıyanın Los-Anceıes şənərındə Türkiyənin Baş konsulu işləyən Kamal Arikan maşınla işə gedərkən iki terrorçu tərəfindən qətlə yetirilmişdir. On doqquz yaşlı Həmpiq Sassounyan tutularaq ömürlük həbs cəzasına layiq görülmüşdür.

14. 1982-ci ilin martmda Massaçusetts ştatının Kəmbric şəhərində Bostonda türk fəxri konsulu Orxan Gündüzə məxsus olan hədiyyə mağazası partladılmışdır. Hücumdan qabaq Gündüz ultimatum almışdır: ya o öz fəxri vəzifəsindən gedir, ya da "edam olunacaqdır". Yenə də Erməni soyqırım Qrupu….

15. İki ay sonra, 4 may 1982-ci ildə Massaçusetts ştatının Kembric şəhərində Türkiyənin Bostondakı fəxri baş konsulu Orxan Gündüz öldürülür. Qatil hələ də axtarışdadır.

16.18 aprel 1982-ci ildə KanadanmOttavaşəhərindəTürkiyə səfirliyinin Ottavadakı kommersiya attaşesi Qəni Gungör öz binasının qarajında erməni terrorçularının hücumuna məruz qalaraq ağır yaralanır. ASALA məsuliyyəti öz üzərinə götürür.

17. 18 may 1982-ci ildə Kanadanın Toronto şəhərində ölkədən pul çıxarmaq istəyən dörd erməni həbs olunur. Pul ermənilərdən yığılmışdı. Təhqiqat prosesində aydın oldu ki, erməni terrorizminə pul verməkdən imtina etmiş bir erməninin evini terrorçular partlatmışdır.

18. 18 may 1982-ci ildə Florida ştatının Tampa şəhərində Türkiyənin fəxri baş konsulu Naş Qaraxana iş yerində hücum edilir.

19. 26 may 1982-ci ildə Kaliforniyanın Los-Anceles şəhərində bomba İsveç Bank Korporasiyasının ofisinə ziyan vurmuşdur. ASALAya aid edilən dörd erməni şübhəli bilınınişdir.

20. 30 may 1982-ci ildə Kaliforniyanın Los-Anceles şəhərində Eəkanada şirkətinin yük ofisinə bomba qoyarkən ASALAnın üç üzvü həbs olunmuşdur.

21. 27 avqust 1982-ci ildə Kanadanın Ottava şəhərində Türkiyə Səfirliyinin hərbi attaşesi polkovnik Atilla Altzkat öz avtomobilində qətlə yetirilir. Erməni soyqırımı Diversiya qrupu məsuliyyəti öz üzərinə götürür.

22. 26 oktyabr 1982-ci ildə Kaliforniyanın Los-Anceles şəhərində dörd erməni terrorçusu tutularaq Filadelfiyada fəxri baş konsulun ofislərini partlatdıqları ittihamı ilə həbs olunur.

23. 21 yanvar 1983-cü ildə Kaliforniyanın Anaheym şəhərində erməni çörək-bulka mağazasında detonatorlardan birinin sıradan çıxması və yanğına səbəb olmasından sonra doqquz "mürəkkəb mexanizmli" truba bomba götürülür.

24. 29 mart 1984-cü ildə Kaliforniyanın Los-Anceles şəhərində ASALA yazılı hədə məktubu göndərərək bəyan edir ki, Olimpiadada iştirak edəcək türk atletlərini qətlə yetirəcəkdir. Fransanın xəbərlər agentliyi belə bir yazılı hədə məktubu alır ki, Olimpiadada türk ko-mandasına köməklik göstərən hər bir hökumət, təşkilat və şirkətlər hücuma məruz qalacaqdır.

25.12 mart 1985-ci ildə Kanadanın Ottava şəhərində möhkəm silahlanmış üç terrorçu Türkiyə səfirliyinə soxularaq atışmada kanadalı təhlükəsizlik xidməti əməkdaşmı öldürür. Giriş qapısını partladandan sonra silahlılar binaya daxil olurlar. Səfir Coşqun Kirca aradan çıxmağa nail olsa da, ağır yaralanır. Səfirin arvadı və qızı girov götürülmüş, sonra azad edilmiş və terrorçular təslim olmuşdur. ARA məsuliyyəti öz boynuna götürmüşdür.

26. 26 mart 1985-ci ildə Kanadanın Toronto şəhərində Toronto tranzit sistemini partlatmaq hədəsi şəhərdə xaosa səbəb olur. "Vətəni azad etmək uğrunda erməni məxfi ordusu" məsuliyyəti öz boy-nuna götürür.

Göründüyü kimi, Amerika tək deyildi, erməni terrorçuları dünyanın hər yerində öz hədəflərinə mütəmadi surətdə hücum edirdilər. Bu cür geniş yayılmış və təşkil edilmiş terror kampaniyasına istiqaməti kim verir? Belə terrorçu təşkilatı saxlamaq üçün pulu kim ödəyir? Bu terrorçuları kim hazırlayır? Özlərini necə adlandırmaqdan asılı olmayaraq son illərdə erməni terrorçu təşkilatları 71 adam öldürmüş, daha 387 nəfəri yaralamışdır. İndiki dünyada bu cür xaincəsinə edilən terror aktları müqabilində Erməni Qriqorian Kilsəsi nə üçün susur? İsa Peyğəmbər yəqin ki, belə davranışı bəyənməzdi. Erməni Kilsəsi ermənilərin belə davranışını nə üçün lənətləmir? İsa Peyğəmbər heç vaxt heç kimə qarşı intiqam və nifrət təlqin etməmişdir.

Nə üçün erməni hökuməti öz gözəl təşkilatlarından istifadə edərək belə terror aktları ilə məşğul olanları üzə çıxarıb lənətləmir və onun qarşısının alınınasına köməklik göstərmir? Bəşəriyyət əleyhınə yönəldilmiş bu dəhşətli cinayətlərin qarşısını almaq üçün erməni hökuməti yüngül ifadələr işlətmək rolunu oynayır və qətllərin və terrorun dayanmasına kömək üçün heç nə etmir. Qəribə deyilmi ki, erməni hökuməti sədəqə diləmək üçün öz agentlərini dünyanın hər bir guşəsinə göndərir, lakin ermənilərin terror hücumlarının qarşısını almaq üçün kömək edə bilmir? Niyə belədir?

Oxucu qeyd etmək istər ki, ermənilərin Birləşmiş Ştatlarda həyata keçirdikləri nifrət dolu cinayətlər erməni-amerikalıların çoxsaylı nümayəndələrinin yaşadıqları ərazilərdə baş vermişdir. Nə üçün bu etnik qruplar onların qulağının dibində baş verən bu terrorçu hücumlara qarşı sakit dayanmışdır? Nə üçün Birləşmiş Ştatlar hökuməti bu cırtdan ölkəyə milyardlarla dollar xarici yardım edir, əvəzində isə erməni terrorçuları Amerika torpağmda belə hücumlara yol verir? Nə üçün Amerikanın kilsələr birliyi "Xristian humanitar yardımı" adlı təşkilata milyonlarla dollar sovurur, lakin həm kilsə, həm də Ermənistan Respublikası ağzına su alıb oturur və bütün dünyanı bürümüş bu nifrətəlayiq terroru dayandırmaq üçün heç nə etmir?

28 may 1919-cu ildə ermənilər növlər ölkəsi olan öz ölkəsinin bir illik yubileyini keçirdilər. "Vəziyyət stabillikdən uzaq idi; ərzaq çatışmırdı, qanunsuzluq və dərin daxili ziddiyyətlər hələ də torpağa gün vermirdi. Ermənilərin iki qütbünü yaxmlaşdırmaq istiqamətində inkişaf zəif idi, ilkin nəticələr isə qətiyyən ürəkaçan deyildi" (3).

Hovanissyan yazır: "Nəticə etibarı ilə Ermənistanın bir ölkə kimi yaşaması ağlabatan görünmürdü. O heç də tarixi Ermənistanın uğrunda əsas mübarizə getmiş böyük yaylasında deyil, bütün mahiyyətində rus möhürü olan ucqar əyalətdə mövcud idi. Gərək Qafqaz-dakı yarım milyon Türkiyə ermənisi üçün hökumət və azad edilmiş Ermənistanın paytaxtı İrəvanda deyil, ya Karində (Ərzrum), ya Vanda, ya da hətta Kilikiyanın əsas şəhərində yerləşəydi. Onlar hüdudsuz səbrsizliklə indi qərb tərəfdəki üfüqün arxasında qalmış evlərinə qayıtmaq üçün imkan gözləyirdilər» (s. 450)

Erməniəlr hələ də gözləyirlər. Tarixin beş yüz ilindən səkkiz yüz ilinədək olan müddətində ədalətin türklərin tərəfində olduğu üçün Ermənistan iddia etdiyi torpaqları heç vaxt nə dincliklə, nə də hərb gücünə geri qaytara bilməyəcəkdir! Ermənilərin öz bir illik yubileylərini rəsmi qeyd etdiyi vaxt nümayəndə heyətinin başçısı Avetis Aharonyan öz nitqində demişdi: "Ana torpağın bir parçası üzərində bərqərar olan respublikada erməni xalqı məşəqqət və ölüm tapmışdır. Kiçik qardaş kimi Rusiya Ermənistanı həmin addımı atmışdır, indi isə öz böyük bacısı olan Türkiyə Ermənistanını qucaqlamağa yaxınlaşır». Hovanissyan Aharonyandan sitat gətirməkdə davam edir: "Ayrılmış qəhrəmanlarımıza, bizim irqimizin vahanlarına eşq olsun!" (s. 463).

Həmin səhifənin altındakı şərhində Hovanissyan izah edir ki, "Vahan xristianlıqdan qabaq ermənilərin günəş allahı, cəsarət və müharibə allahı, əjdaha öldürən olaraq göyün, yerin və dənizin övladı kimi alovdan yaranmışdır. Erkən Hind-Avropa inanclarının digər baxışlarında olduğu kimi, Vahan bütün ermənilərin allahı və erməni ideallarının simvolik fərdiyyəti hesab olunur" (s.463).

Ermənistan özünü tarixdə ilk xristian millət saysa da, onun nə üçün İsa Peyğəmbərin təlimlərinə riayət etməməsi aydındır. Xristianlığı qəbul edərkən ermənilərin bütün başlanğıcları əhatə etmək və bütün allahlara itaət etməkdən savay məqsədləri olmamışdır. Əgər Amerika xristianları bilsəydi ki, İsa Peyğəmbərə əlavə olaraq bu cırtdan ölkə həm də lovğa dil allahma sitayiş edir, onda amerikanlar öz pul çeklərini Ermənistanın üzünə açmazdılar. Ermənilərin çoxu bu gün öz uşaqlarını allahlarının adı ilə Vahan adlandırır.

28 may 1919-cu ildə Ermənistanın özü-özünü təyin etmiş hökuməti ölkənin birləşməsini bəyan etdi. Diktator hökumətin bu addımı çox şiddətli etiraz dalğası yaratdı. "Buna baxmayaraq 28 may 1919-cu il aktı güclü əkssəda verdi. Birləşməklə bağlı olan rəsmi bəyanat təbii olaraq Rusiya Ermənistanı ilə Türkiyə Ermənistanı və daşnakçılarla antıdaşnakçıların liderləri arasında fikir ayrıhğma səbəb oldu" (s. 464).

İrəvan qəzetlərindən biri həmin mübahisəli məqam haqqında yazmışdı. Hovanissyan qeyd edir ki, həmin qəzet bəyan etmişdi ki, birləşmiş Ermənistan ümumiyyətlə gözəl və tərifəlayiq olsa da, onun yerinə yetirilməsi mexanizmi mümkünsüz idi. Yalnız qanunverici hakimiyətin bu cür fundamental, həm də uzaq məqsədlərə xidmət edən yükün altına girmək səlahiyyəti var idi. Özü də, İrəvandakı kabinetin bütün Ermənistanı əhatə edən qanuni aktları həyata keçirməyə nə hüququ vardı, nə də mandatı. Bunun əvəzində Parisdəki milli birliklərlə əməkdaşlıqda formalaşmalı olan bu əyalət hökuməti öz səlahiyyəti və məsuliyyətinin xətlərini müəyyənləşdirmək üçün seçkili orqan yaratmalı idi. Joqovurda görə, məsələyə hər hansı digər alternativ əsasında yanaşmağın perspektivi yoxdur, çünki Rusiya Ermənistanı və Türkiyə Ermənistanı kökündən fərqli olan siyasi və iqtisadi vəziyyətlərdə mövcud olmuş və birbirinə bənzəməyən mədəni mərhələləri keçib gəlmişdir (s. 471).

Bu hökumət böhranı Ermənistan tarixində ilk dəfə olaraq xalq arasında parlament seçkilərinin keçirilməsinə səbəb oldu. "Cinsindən, dinindən və ya irqindən asılı olmayaraq Türkiyə Ermənistanmdan qaçmış sakinlər də daxil olmaqla qeydiyyatdan keçmiş bütün yaşlı vətəndaşlara səsvermə hüququ verildi. Bütün ölkəni əhatə edən ümumi, bərabər, birbaşa və proporsional seçkilərdə parlamentə səksən üzv seçiləsi idi" (s. 471). Gürcüstanın vətəndaş olmayanlara səs vermə hüququ verməməsinə Ermənistan lap öz seçkiləri ərəfəsində etirazmı bildirmişdi. İndi isə Ermənistan da öz vətəndaşlarına eyni cür münasibət bəslədi.

Daha bir maraqlı fakt: Parlamentə seçiləsi səksən üzv bütün ölkəni əhatə edən bircə seçki məntəqəsindən keçməli idi. Seçkini keçirmək üçün qəribə yol deyilmi? Şəhərlər çox az qism qanuni üzv seçə bilərdi. Bu azmış kimi, bu cür seçki sistemi səksən üzvün hamısı üçün saxta seçki keçirməyə qapıları taybatay açacaqdı. Seçki adlandırılmağa iddialı olan bu prosesin gedişini anlayan erməni siyasi partiyalarının əksəri iştirakdan imtina etdi. Adi dillə deyilsə - onlar bilirdi ki, gəminin göyərtəsi onların üzünə bağlanmışdır. Hovanissyan müşahidə edir: "Təəssüfedici idi ki, parlamentdə monopoliyanı Daşnaksütyun qazandı. Effektli qanuni müxalifətin olmaması dəhşətli dərəcədə hiss olunacaq və hökumətin sonrakı fundamentini sarsıdacaqdı" (s. 474-475).

Əsl diktatorluq seçkinin iliyinə elə işləmişdi ki, bu, hökumətdə də davam edə bilərdi - lap Rusiyada kommunistlərin öz seçkilərinə etdiyi nəzarət kimi! Nəticə qabaqcadan məlum idi və Ermənistanda diktator dövlətin davam edəcəyi təmin olunmuşdu. Heç olmazsa, bir neçə aydan sonra kommunistlərin gələrək erməni hökuməti ilə anlaşması və bir güllə də atmadan hər şeyi ələ keçirməsinə qədər diktatorluq at oynadacaqdı.

Стр.| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |